อะไรบางอย่าง
ดึงเรากลับมายัง จุด ที่เราเคยเป็น

ดึงเรา จากอีกครึ่งก้าว
ที่พร้อมจะดิ่งลง

รอยยิ้มง่ายๆ
ตัวหนังสือ ไม่มีความหมาย อ่านไม่ออก
แต่เค้าใจว่านั่นคือ ยิ้ม
ประโยคฟังดูเลื่อนลอย แต่ น้ำเสียง
ใส ใส จนเรา เย็น
เสียงหัวเราะ กับ ความไร้สาระของเรา
ภาพวาด ผ่านเส้นยุ่ง แต่ ทำให้วันนี้น้ำตาไหล
เนื้อเพลง
ไม่เพราะ ร้องผ่านลำคอ โดยไม่รู้ตัว
พร้อมกับ ความรู้สึกดีๆ


ผม อาจเป็นคนขี้เหงา
ผมอาจจะเป็น คน หลงรัก
ปักหัว กับเรื่อง อดีต

เพราะผมไม่รู้ ปัจจุบัน จะจบตรงไหน
ผมไม่รู้ อนาคต จะเป็นอย่างที่คิดหรือป่าว

อย่างน้อย เวลาอดีต มันจบ และ เรารับรู้ตอนจบของมัน

ตอนจบ ที่ผมพยายามเอาแต่ตอนจบๆดี มาหลอก

หลอกให้ตัวเองยังมีชีวิต

เผื่อบางที

หากยังลุกขึ้นมาได้
ภาพยต์เรื่องใหม่ ในอีก 24 ชั่วโมงข้างหน้า

จะมีตอนจบดีๆ เพิ่มซักตอน

.............................................................
บางทีเราอาจจะเป็นกระต่าย ตัวห่าอะไรวะอยู่ดีๆ แม่งก็เหงาตายได้