อยากทำเกม
ได้ยิน คำพูดนี้บ่อยๆ
มาตั้งคำถามกับตัวเองกันดีกว่า

ทำเพราะ อยากรวย เลิกคิดครับ ทำอย่างอื่นรวยไวกว่า
ถ้าเป็นอาร์ทติส แนะว่าฝึกฝีมือแล้ว ขายงานเมืองนอกครับ รวยเฟี้ยๆ
ถ้าเป็นโปแกรมเมอร์ ทำงานเนตเวิคครับ รวย สาดๆ
อยากดัง อาจพอไหว ถ้าทำคาแรคเตอร์ดีซาย
ส่วนโปรแกรมเมอร์ อยากดัง เลิกคิดเหมือนกันครับ
ใครจะสนว่า เกมโปรแกรม เท๊บเทพ
อยากทำเกม ต้องหัด มีความคิด
ปิดทองหลังพระ ประติมา ครับ

เอาล่ะ ผม จะมาพูดในส่วน อาร์ทติสทำเกม ในเมืองไทย กันครับ

อย่างแรก อย่าคิดว่างานกรูเจ๋งสาดม้า มหาศาล เจ้าจักรวาล โคตรพ่อ
ห้ามวิจาร์เว้ยเพราะมัน ฮวยบ่ข่วย(ไร้ตำหนิ)
ถ้าคิดแบบนั้นไปเป็น ศิลปิน แล้วทำงานแขวนบ้าน ดูคนเดียวครับ
ทำเกม เพื่อ ให้คนเล่น ถ้าใจคุณปิด ก็จบ

อย่าคิดว่า กรูจะวาดกรูทำแต่ คาแรคเตอร์
ไม่กรูไม่ทำฉาก ไม่กรูไม่ ทำอินเตอร์เฟซ
ไม่กรูไม่อนิเมท กรูทำแต่ออกแบบ ไม่เอาพิกเซล
ทำอย่างอื่นไม่ดัง กรูจะออกแบบ คาแรคเตอร์
เลิกหวังได้
อย่างน้อยคุณจะทำเกม สกิลคุณไม่ควรมีแค่ เพนต์
ออกแบบคาแรคเตอร์ ควรมีสกิลข้างเคียง
แฟลซ
3ดี
พิกเซลอาร์
อาฟเตอร์เอฟเฟค
หรือ พื้นฐานการออกแบบกราฟฟิค
รวมถึง ลอจิค ทางโปแกรมมิ่ง
บางครั้งต้องมาปรับจูนกัน
บางอย่างโปแกรมเสียเวลาอาณ์ทติสต้องถึง แมนนวลเอง
บางอย่างอาร์ทติสเสียเวลาโปรแกรมเมอร์ อาจต้องมาช่วยเขียนเอนจิ้น
อย่าทะลึ่งเก๋าลุยเดี๋ยว

เพราะเกมไม่ใช่แค่วาดรูปเป็นแล้วทำได้
แต่ถ้าไม่มีล่ะ อย่างแรก เปิดใจกว้าง ที่จะเรียนรู้ครับ
ได้รับมอบงาน อย่า อย่าทำหน้าเป็นตูด แสรดไม่อยากทำวะ
ไม่ตรงใจ
งานอาร์ทติสเกม ออกจะจับฉ่าย การเรียนรู้เป็นสิ่งสำคัญ
เพราะเมื่อเปลี่ยนแนวเกม ทุกอย่างเปลี่ยนหมด ตั้งแต่ฟอนต์
โทนสี คาแรคเตอร์ องค์ประกอบฉาก อินเตอร์เฟส
รูปแบบการบังคับ แม้แต่ เวลาการเคลื่นที่ของตัวอักษร
ดังนั้น อาวุธที่จะให้คุณอยู่รอด

คือการเรียนรู้

อีโก้
เอาไปไกลตรีนเๆลยครับ
ไม่ใช่ว่าไม่มีเลยแต่ มีได้ เพื่อ รูปแบบงานที่แตกต่าง
แต่ขนาดคิดว่าตัวเอง เป็นมหาเทพศาสดา มาจาก ภพสวรรค์
ก็ไม่ไหวครับ

บางครั้ง สวย สวยฉิบหาย แต่เข้ากับเกมไม่ได้ จะเอาไปทำผักกาดดองอะไรครับ
สวยฉิบหาย แต่โปรแกรมมิ่งยัดลงไปไม่ได้ จะเอาไว้ปลูกสะระแหน่เหรอครับ

งานเกม สิ่งที่หนักคือแก้ แก้แบบบ้าคลั่ง ทุบกันกระจุย เพราะข้อจำกัดมันเยอะ
อนิเมสวยแสรดดด แต่เสือกไม่ สมดุลตอน ต่อการตอบโต้กับผู้เล่น
ก็ทำใหม่
อย่าเสียดายที่ต้องทำใหม่ เพราะ ดีกว่าปล่อยออกไปแล้ว เหี๊ยเหี้ย

กำลังใจ และ ทัศนคติ
เรายังไม่เชื่อไม่สิ่งที่ทำ คุณก็ทำได้แค่ทำเกมซังกะตาย
สิ่งที่สำคัญ
คือความเชื่อมั่นครับ การทำเกมเป็นการต่อสู้กับอนาคตที่มองไม่เห็น
หากเรายังอี๋ในสิ่งที่เราทำ แล้ว มนุดดาวไซย่าที่ไหนจะมาชื่นชมวะ

อดทน
งานหนักเงินน้อย ทนไหวไหม อดทนในการแก้ ชนิดวาดใหม่ไหวไหม
ต้องเนี๊ยบ งานเกมต่างกับอนิเมชั่นตรงที่
อนิเมชั่นมีการเคลื่อนไหวตลอดเวลา
แต่
งานเกมบางครั้งมีการนิ่ง
ดังนั้น การเก็บเนี๊ยบคือสิ่งจำเป็น มันรู้สึกได้
ถ้าชุ่ย มันรู้ ดูออก มันจะยุกยิกขัดลูกตา
ดังนั้น คนทำเกม ต้องชั่งสังเกตและละเอียดระดับพิกเซล

อย่า กลัวที่จะเสียเวลาทำ เพราะ ถ้าคิดว่าเสียเวลาเราจะเป็น แค่คนชุ่ยๆ

อย่ากลัวว่าการทดลองทำ การสเกต มันเสียเวลา
อย่ากลัวว่าทำแล้วไม่ได้ใช้
เพราะบางทีความคิดที่ดี ไม่ได้พรุ่งพรวดพราด มาในครั้งแรก
คิดให้เยอะ คิดให้กว้าง มั่วๆก่อน ค่อยเจาะ

ถ้ามัว วาดกลัวสวย เพราะถ้ามันสวย คุณจะเสียดาย
ไม่ลบ ไม่กล้าทิ้ง
งานจะสวย แต่สวยแบบ แล้วไงวะ

จงตะหนักว่า สันดานของเสกต คือการระเบิดไอเดีย ไม่ใช่สวย
ไอเดียจบจะเกลาให้สวยยังไงก็ได้

การเสกตมากๆ
สิ่งที่ได้มาคือ ความเฉียบแหลมทางความคิด
ความคมกริบทางทักษะ

ทำให้จบตั้งแต่สเกตแล้วทำ
เพราะถ้าคุณทำโดยไม่สเกต คุณจะเพ้อ เติม
เติมจนเละ

เชื่อในแต่ล่ะผ่าย
อย่าก้าวก่าย กัน เคารพและเปิดใจ
เราทำอะไรต้องเตือนตัวเอง เคารพความคิด
นี่คือสิ่งสำคัญในการทำงานเป็นทีม
ต้องอยู่ในบทบาทที่พอดี เถียงได้ ถ้านั่นคือสิ่งที่เราถนัด
เถียงได้ ถ้าลองทำแล้วไม่เวิค อย่าเถียงไม่ทำเพราะขี้เกียจ

ที่พูดมาไม่ได้ด่าใคร ด่า ตัวผมเองนี่แหละ ทำมาหมดแล้ว
เจ๊งบ๊ง มาแล้วด้วย

แต่ ความผิดพลาดไม่ใช่ไม่ดี ไม่มีใครรู้ตั้งแต่เกิด
ไม่มีใครเข้าใจสักยภาพของคนอื่นมาก่อน
สิ่งสำคัญคือ เราแก้ กันยังไง ปรับทัศนคติยังไง

ถ้าอ่านแล้วมั่นใจแล้ว ลุยเลยครับ มาทำเกมกัน