เป็นเรื่องที่เขียนเมื่อคืน
แต่เสือกง่วงหลับไปก่อน
แรงกระตุ้นใจมาจาก หนังสือเล่มหนึ่งที่บทสัมพลาด นักวาดภาพประกอบ
" ถ้างานเค้าเป็นญี่ปุ่นผมจะบอกใ้ห้อย่าวาด สอนการวาดรูปที่เป็นสากลแทน"
แต่งานที่ปะทะลูกตาผม ผมไม่ได้เรียกว่าสากล แต่ผมเรียกว่า
ห่านจิกนี่งานฝรั่ง
คำว่าสากลคืออะัไร
หากมองไปแล้ว ภาษา สากลคือ ภาษาฝรั่ง
หากมองไปแล้วงานสากล คือ งานฝรั่ง
ห่านจิก (อีกที)
ไอ้ฝรั่งเนี่ยมันเป็นชนเผ่าเดียวของทั้งโลกไงวะ ถึงบอกว่าสากล
แล้วมันได้รับการโหวต จากทั่วประเทศเหรอวะ ว่ายอมให้แม่งคือตัวแทนความสากล
คำตอบคือไม่ใช่
หากคิดในแง่โลกมืด คำว่าสากล
มันก็คือ เศษซากของ การ ล่าอนานิคม
มันคือการใช้กำลังของ คนหมู่มาก เข้ามาบีบ บังคับ เพื่อให้คนยอมรับ
ความเป็นเจ้าโลก ของชนชั้นหนึ่ง ซึ่งเคยพยายาม ยกหาง เผ่าตัวเอง
ให้เหนือกว่า ด้วยการยัดเยียดคำว่าด้อยพัฒนา
แต่ การพัฒนา ของชนชั้นเหล่านั้น คือ การเจริญเติบโตทางวัตถุ
การมอบ ความคิดว่าผู้ดีคือ ชนผู้มีเงิน
และมันก็ยังคงรุกราน อย่างเงียบเชียบ
ด้วย คำว่า " ความเป็นสากล "
เออ แต่ถ้าไม่มีมัน กรูไม่มีโฟโต้ชอบใช้นี่หว่า
แต่ถ้าเป็นผม ผมจะบอกว่า วาดไปเลย ชอบ จะไทย จีน ญี่ปุ่น
วาดไปเลย ไม่ต้องวาดเป็นสากล หรอก วาดตัวมึงอะ อย่าไปกระแดะ
ทำงานตอแหลตัวเองไม่มีความสุขหรอก พัฒนาการจากที่ตัวเองชอบดีกว่า
ใครไม่ชอบเราชอบ และคนจะชอบตามเราเอง ทำบ่อย โชว์เยอะๆ ให้คนเห็นงานเรามากๆ
มันต้องมีคนชอบงานเราซักกลุ่มแหละ
จบไปเรียนแล้ว สวัสดี
